📚 „To, o czym nie mówimy” – Elizabeth Strout
Ile rzeczy nosimy w sobie, których nigdy nie wypowiadamy na głos? I czy naprawdę znamy ludzi, którzy są nam najbliżsi?
„To, o czym nie mówimy” Elizabeth Strout to literatura piękna / proza współczesna – kameralna, psychologiczna i bardzo skupiona na człowieku.
Głównym bohaterem jest Artie Dam – nauczyciel historii, mąż i ojciec, człowiek, którego inni postrzegają jako pogodnego, życzliwego i pełnego ciepła. W środku jednak zmaga się z samotnością i myślami, o których nikomu nie mówi. Skrywany sekret sprawia, że zaczyna zastanawiać się nad swoim życiem, relacjami i tym, czy można jeszcze coś w nim zmienić.
To powieść, w której więcej dzieje się we wnętrzu bohatera niż na kartach pełnych dynamicznej akcji. Strout z niezwykłą uważnością przygląda się samotności, miłości, stracie, przemijaniu i relacjom między ludźmi. Są tutaj niedopowiedzenia, przemilczenia i emocje, które czasami znacznie mocniej wybrzmiewają niż wypowiedziane słowa.
I właśnie ten spokojny, melancholijny ton jest jednocześnie największą siłą książki. To nie jest lektura na szybko. Trzeba się w niej zatrzymać, wsłuchać w bohatera i pozwolić, aby kolejne pytania pojawiały się gdzieś pomiędzy wierszami.
🍂 Dla kogo jest ta historia?
Dla czytelników, którzy lubią powieści psychologiczne, literaturę obyczajową skupioną na relacjach, emocjach i codzienności, a także historie, które bardziej skłaniają do refleksji, niż dostarczają wartkiej akcji. To propozycja dla tych, którzy cenią subtelność, melancholię i dobrze nakreślone portrety psychologiczne.
„To, o czym nie mówimy” to historia o tym, że można być blisko drugiego człowieka, a jednocześnie pozostawać od niego bardzo daleko.
⭐ Moja ocena: 7/10
Książka na spokojny wieczór, kubek herbaty i chwilę zastanowienia nad tym, ile „nas” pozostaje niewypowiedziane. 🍂📖
Wasza Aleksandra

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz