"Złodziejka listów" Anna Rybakiewicz

 

    Cześć i czołem! :) Witajcie na Czytadłach po świętach! Z niecierpliwością przebierałam już nogami, żeby móc napisać Wam kilka słów o najnowszej powieści Anny Rybakiewicz pod tytułem „Złodziejka listów.” Premiera tej historii już jutro czyli 12 kwietnia! I na pewno warto poświęcić tej pozycji swój czas i uwagę. Autorka skradła moje serce „Lekarką nazistów”. Teraz udowadnia swój kunszt pisarski i pokazuje, że pierwsza powieść, która wskoczyła na listy bestsellerów nie była przypadkiem. Anna Rybakiewicz trzyma poziom i gwarantuję Wam, że podczas czytania „Złodziejki listów” przeniesiecie się w zupełnie inny wymiar.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Filia :)

*****

Od wydawcy

Wojna odebrała jej wszystko, czego pragnęła od życia. Spokój. Miłość. Przyszłość.

    Astrid Rosenthal, młodziutka żydówka z Łomży, na kilka dni przed likwidacją getta ucieka do Warszawy. Na swojej drodze spotyka Waltera Schmidta, oficera SS. Początkowo mężczyzna jest oczarowany dziewczyną, do czasu, aż jej prawdziwa tożsamość zostaje ujawniona. Na szczęście Astrid udaje się uciec z rąk wroga i niespodziewanym zrządzeniem losu znajduje schronienie w maglu prowadzonym przez Niemkę. Ścieżki bohaterów będą się nieustannie przecinać. Walter za wszelką cenę będzie próbował odnaleźć Astrid. Ona z kolei zrobi wszystko, aby nie dać się złapać, gdyż wie, że skończy się to dla niej tragicznie. Nie przeczuwa jednak, czym tak naprawdę kieruje się oficer SS, szukając dziewczyny…

*****

Dla kogo jest ta historia?

    Anna Rybakiewicz pisze historie z wojną w tle. Jest to bardzo trudne ponieważ już sam temat należy do bardzo poważnych, a do tego w zalewającej nas, czytelników, fali książek o tematyce wojennej, można przeoczyć te najistotniejsze. Na szczęście mi się udało trafić na tę autorkę i jej pierwszą powieść „Lekarka nazistów” czytałam z wypiekami na twarzy. Nie inaczej było teraz, podczas lektury „Złodziejki książek”. Autorka porwała mnie do świata wojny, strachu, ukrywania się i walki o życie. I co najważniejsze! Nie chciało mi się wracać do rzeczywistości.

    Chłonęłam losy młodej żydówki Astrid Rosenthal. I choć nigdy nie przeżyłam wojny ( na szczęście ) to doskonale czułam emocje towarzyszące głównej bohaterce. To co istotne, to fakt, że Anna Rybakiewicz w swojej powieści wiele razy odwoływała się do muzyki Chopina czy dzieła Goethego „Cierpienia młodego Wertera”. Znajomość języka niemieckiego i wybitnego dzieła Goethego nierzadko uratowała z opresji główną bohaterkę.

    Powieść napisana jest lekkim i prostym językiem dzięki czemu książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Fabuła rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych – podczas drugiej wojny światowej i w czasach współczesnych.

"Potrzebowałam tej miłości jak powietrza. Ona trzymała mnie przy życiu, gdy straciłam już wszelką nadzieję. Wcześniej czułam jedynie lęk. Pragnęłam ukryć się przed całym światem, stać się niewidoczną. Wszystkie moje obawy zniknęły, gdy Walter popatrzył na mnie z zachwytem. Wydawał się być ponad tym szaleństwem."

    Anna Rybakiewicz ponownie to zrobiła i stworzyła historię, którą trudno odłożyć, póki nie pozna się jej zakończenia. To piękna powieść o miłości, ale też nienawiści; o bohaterstwie ale też zdradzie. To historia, która wzbudza ogromne emocje i pozostawia w sercu niedosyt...Czekam na więcej, a książki Pani Anny Rybakiewicz polecam wszystkim bez wyjątku. Poznajcie losy młodej żydówki, której wojna odebrała wszystko, czego pragnęła...

Wasza Aleksandra

"Sprawa Josefa Fritzla" John Glatt

 

    Witajcie na Czytadłach! :) Dawno nie było u mnie żadnego reportażu, a lubię tego typu literaturę. Tak więc dzisiaj przychodzę do Was ze „Sprawą Josefa Fritzla” Johna Glatta. To historia, która zapewne każdemu jest dobrze znana, jednak ten reportaż ukazuje wiele faktów, o których nie miałam pojęcia. Książka jest, moim skromnym zdaniem, bardzo dobrze napisana i wciąga od samego początku.

*****

Od wydawcy

    Josef Fritzl był 73-letnim, emerytowanym inżynierem z Austrii. Wydawało się, że prowadzi normalne życie ze swoją żoną Rosemarie, mimo że jedna z ich córek Elisabeth, wiele lat wcześniej uciekła z domu, by dołączyć do religijnej sekty. Na przestrzeni lat troje dzieci Elisabeth w tajemniczy sposób pojawiło się u progu domu Fritzlów, a Josef i Rosemarie wychowywali je jak swoje własne. Ale tylko Josef znał prawdę o zniknięciu Elisabeth…

    Ponad dwadzieścia lat Josef więził i molestował Elisabeth w swoim własnym domu w zbudowanym pod ziemią lochu. Tam urodziła mu siedmioro dzieci. Jedno z nich zmarło trzy dni po porodzie, a troje wychowywało się razem z Elisabeth do czasu jej uwolnienia. Straszna prawda ukryta pod ziemią... W 2008 roku jedno z dzieci Elisabeth poważnie zachorowało i trafiło do szpitala. Dziewiętnastoletnia dziewczyna po raz pierwszy wyszła na zewnątrz i wkrótce prawda o jej pochodzeniu, niewoli i niewypowiedzianym okrucieństwie Josefa wyszła na jaw.

*****

Dla kogo jest ta historia?

    John Glatt w rzetelny sposób opisał życie Elisabeth i jej dzieci w podziemnym lochu. Skupił się także na tym z jakiej rodziny pochodził oprawca. Pochylił się także nad pierwszą rodziną Fritzla, która zamieszkiwała w tym samym budynku, w którym więził swoją córkę z dziećmi. Wydaje się, że autor o niczym nie zapomniał. Dzięki niemu możemy spojrzeć na sprawę z wielu perspektyw.

    Co doprowadziło Fritzla do takiego okrutnego czynu? Czy nie czuł wyrzutów sumienia? W jaki sposób udawało mu się przez 24 lata więzić tyle osób we wcześniej przygotowanym do tego miejscu i jak to możliwe, że nikt niczego się nie domyślił? Te i wiele innych pytań cały czas, nawet po wysłuchaniu audiobooka, pojawiają się w mojej głowie. Myślę, że wynika to z faktu, że nie mieści mi się w głowie jak człowiek, Ojciec, jest w stanie tak skrzywdzić swoje własne dziecko!

    „Sprawa Josefa Fritzla” to reportaż dla ludzi o mocnych nerwach. Takich, którzy lubią historie oparte na faktach i gdzie autor nie przebiera w słowach. Na pewno nie jest to książka/audiobook dla wszystkich. Ci bardziej wrażliwi lepiej, żeby nie „wchodzili” w świat bestii z Austrii. Ta opowieść boli, przeraża, zadaje ciosy raz za razem powodując nie tylko szybsze bicie serca, ale też szereg negatywnych emocji. Poczucie zła, krzywdy, bólu i niesprawiedliwości razi po oczach, ale ostatecznie i tak nadzieja na lepsze jutro i szczęśliwe życie zwycięża…

Wasza Aleksandra

"Inna dusza" Łukasz Orbitowski

 

    Dzień dobry w niedzielę! I choć coraz bliżej Wielkanoc i mogłoby się wydawać, że pogoda powinna być zdecydowanie lepsza, a książki po które sięgam lżejsze, to jest zgoła inaczej...Pogoda jak na początek kwietnia fatalna, wiosna gdzieś zabłądziła, a powieść po którą niedawno sięgnęłam to jedna z najbardziej wstrząsających i trudnych ostatnimi czasy…

    Już od dawna chciałam zaznajomić się z literaturą Łukasza Orbitowskiego. Koniecznie swoją przygodę z autorem pragnęłam zacząć od „Innej duszy” - powieści, której akcja dzieje się w moim rodzinnym mieście. Nie było to takie proste, bo książki próżno szukać w księgarniach. Nie została wznowiona więc można obecnie nabyć jej wydanie w formie używanej lub skorzystać z czytnika (Edit: można ją obecnie nabyć, ale w dość zawyżonej cenie). Ja zrobiłam to drugie.

    Zacznę od tego, że „Inna dusza” to powieść wydana w 2015 roku i w tymże roku zwyciężyła w „Paszportach Polityki”. W 2016 roku została natomiast finalistą Nagrody Literackiej Gdyni, a w 2015 roku otrzymała także nominację do Książki Roku – plebiscycie organizowanym przez znany szeroko portal lubimyczytac.pl. Nic więc dziwnego, że tę historię musiałam poznać!

*****

Od wydawcy

    Miasto. Zniszczone, obdrapane i brudne kamienice. Zmęczeni ludzie w ubłoconych, wiecznie spóźnionych i zatłoczonych autobusach. Przygnębienie i pustka. I nagle w jednej głowie kiełkuje ta dziwna myśl, nieodparte pragnienie. Bez motywu, bez powodu, jak głód. Tak jakby ciało przejmowała inna dusza, która nakazuje to zrobić, i nie można od niej uciec. Pewnego dnia miasto zatrzyma się przerażone zbrodnią.

    "Wychowywałem się w Bydgoszczy, znam ją i pamiętam jej klimat. W »Innej duszy« Orbitowski odmalowuje niepokojący obraz miasta i jego mieszkańców z lat dziewięćdziesiątych. Chaos początków transformacji i społeczeństwo próbujące odnaleźć się w pierwszych latach przemian.

    Mord, który wtedy wstrząsnął bydgoszczanami, był symbolicznym znakiem tamtego czasu. Niepojęty, niezrozumiały, a przez to jeszcze bardziej przerażający.”

Tomasz Seldelski

    "Opowieść pełna szczegółów, które oddają klimat lat dziewięćdziesiątych w kraju Polska i klimat wieku dojrzewania: gdy chciało się po prostu szybko jeździć na rowerze, strzelać z procy, znaleźć sposób na samego siebie. Ojciec to był tatko, meblościanka gnieździła skarby z całego dzieciństwa. Przyszłość to decyzja o wyborze szkoły, nie myślało się o śmierci. Tylko robiło rzeczy zakazane. I dlatego powieść Łukasza ściska za gardło. Bo tu nie ma typowo złych bohaterów. Jest za to ich zły koniec."
Sylwia Chutnik

*****

Dla kogo jest ta historia?

    „Inna dusza” wstrząsa. Przeraża. Niepokoi. Bo przecież w każdym mieście może dojść do zbrodni, jednak czy na pewno takiej? Przemyślanej, zaplanowanej, dokonanej z zimną krwią.

    Pamiętam ten czas. Moment, w którym doszło do tej zbrodni. Chwile, kiedy rodzice bali się o swoje dzieci. Odprowadzali je i odbierali ze szkoły, choć do domu ich dzieci miały przysłowiowy rzut kamieniem. Skończyło się beztroskie wychodzenie z domu. Dorośli zaczęli się bać, że tuż za rogiem czai się morderca gotowy zaatakować ich dzieci. Miasto wówczas ogarnęła psychoza i wcale mnie to nie dziwi…

    Łukasz Orbitowski w wybitny sposób opisał bohaterów tej trudnej i wstrząsającej historii. Poznajemy rodzinę zarówno ofiary jak i kata. Powieść ma wiele aspektów psychologicznych, widzimy w jakim środowisku dorastał zbrodniarz, zastanawiamy się dlaczego tak wszystko się potoczyło? Czy to musiało się tak skończyć? Podobno zbrodni najczęściej dopuszczają się ludzie na osobach im znanych i często bliskich. Tutaj też to się sprawdza. Autor opisuje wiwisekcję zbrodni, krok po kroku. Jeśli jesteście wrażliwi, to nie polecam. Ta historia Was przeżuje i wypluje. I to kilkukrotnie.

    Jestem zachwycona piórem autora. I na pewno sięgnę po inne powieści Łukasza Orbitowskiego, bo ta historia pochłonęła mnie bez reszty. Z wypiekami na twarzy śledziłam losy głównego bohatera i poznawałam zakamarki mojego miasta – Bydgoszczy, z innej strony. Lata 90-te opisane w wybitny sposób, oddające idealnie charakter ówczesnego miasta. I pozostaje tylko żal i ogromny smutek, że ta historia wydarzyła się naprawdę…

Wasza Aleksandra

"Córka z Włoch" Soraya Lane

 

    

Ach! Wiosna! Dało się ją poczuć w mijającym tygodniu. Niestety na horyzoncie widać już ochłodzenie więc na piękną, prawdziwą i ciepłą wiosnę jeszcze chwilę przyjdzie nam poczekać. Tymczasem mam dla Was cieplutką nowość pachnącą słońcem, wysokimi temperaturami i wyjątkową Italią! Trzymajcie się mocno! Startujemy! ;)

*****

Od wydawcy

Pierwszy tom zaplanowanego na osiem powieści cyklu „Utracone córki”.

    W londyńskiej kancelarii prawnej spotyka się kilka osób. Nie łączy ich nic, dopóki każda nie otrzyma pudełka z pamiątkami znalezionego w domu zmarłej kobiety, która przed laty prowadziła placówkę dla samotnych matek. Czy będą miały odwagę wyruszyć w podróż, aby odkryć tajemnice swojej rodziny i swojego dziedzictwa? Czy historia ich przodków pomoże im odnaleźć własną drogę i szczęście?

    Urzekające i chwytające za serce powieści o utraconych miłościach, rodzinnych sekretach i podążaniu krętą ścieżką, którą prowadzi nas serce.

    Akcja książek rozgrywa się w dwóch planach czasowych w najpiękniejszych zakątkach świata. Seria zachwyci wielbicielki prozy Lucindy Riley, Santy Montefiore, Kristin Hannah i Victorii Hislop.

Włochy, rok 1946

    „Estee, kupiłem ten pierścionek wiele lat temu, w dniu, gdy zobaczyłem cię na scenie La Scali. Jesteś jedyną kobietą, jaką kiedykolwiek kochałem”. Estee rozpaczliwie pragnęła go zobaczyć, ale zamiast tego sięgnęła po dłoń Felixa i delikatnie zamknęła w niej pudełeczko. „Nie”, szepnęła. „Chcę, żebyś oświadczył mi się dopiero wtedy, kiedy będziesz naprawdę wolny”.

Londyn, współcześnie

    Lily, która właśnie dostała wezwanie, by stawić się w jednej z londyńskich kancelarii adwokackich, nie ma pojęcia, że jej życie wkrótce na zawsze się odmieni. Na miejscu dowiaduje się od prawnika, że jej babcia urodziła się w Hope House, przytułku dla niezamężnych matek, i otrzymuje pudełko, które zawiera wskazówki dotyczące jej prawdziwego pochodzenia i dziedzictwa. Znajduje w nim kartkę z oryginalnym przepisem i coś, co może być programem teatralnym mediolańskiej La Scali.

    Podróż do Włoch i praca w jednej z tamtejszych winnic to tylko pretekst – Lily jest zdeterminowana, by odkryć tajemnicę swojej przeszłości. Właściciele winnicy, a szczególnie ich czarujący syn, Antonio, oferują jej pomoc. To od nich dowiaduje się, że przepis należał do zamożnej rodziny Rossich, właścicieli kilku piekarni, otwartych w okolicy tuż po drugiej wojnie światowej. Antonio okazuje się nieocenionym przewodnikiem i towarzyszem poszukiwań i zabiera ją do miejsca, gdzie dawniej mieszkali Rossi.

    Dla wciąż żyjących członków tej rodziny pojawienie się młodej Brytyjki jest szokiem. Receptura, którą im pokazuje, budzi smutne wspomnienia o nieszczęśliwej miłości dwojga młodych ludzi, Estee i Felixa. O dziecięcej przyjaźni, która rozwinęła się w pełen pasji gorący romans. O rodzinie, którą rozdzieliło bogactwo, i parze kochanków, którzy byli gotowi poświęcić wszystko dla miłości.

    Czy znając tragiczną przeszłość swojej rodziny i wiedząc, kim naprawdę jest, Lily odważy się podążyć za głosem serca?

    "Wspaniała powieść. Wciąga od pierwszej strony i absolutnie nie daje się odłożyć aż do ostatniej. Płakałam i śmiałam się na przemian. Chwyta za serce."

Pageturners

    "Piękna. Ta książka rzuca na ciebie czar, po prostu musisz ją czytać."

Sibzzreads

    "Książka z efektem WOW! Nie jesz, nie pijesz, nie śpisz – czytasz!"

Veganbookblogger

    "Wyjątkowa, doskonale napisana powieść, dzięki której poczułam prawdziwego ducha Italii. Rozpaczliwie szukałam dziur w grafiku, żeby jak najszybciej dowiedzieć się, co będzie dalej."

NetGalley

    "Szykujcie chusteczki, dużo chusteczek, i weźcie wolne w pracy – od tej książki nie można się oderwać!"
@karen_loves_reading

    "Obłędna książka. Płakałam, śmiałam się i pokochałam ją bez reszty."

Goodreads

    "Nigdy jeszcze nie czytałam żadnej książki w tak szalonym tempie i w takich emocjach. Chwyta za serce, porusza wszystkie możliwe czułe struny, wyciska łzy z oczu."

Goodreads

    "Najlepsza podróż do Włoch, jaką możesz sobie zafundować, nie ruszając się z fotela."

Goodreads

*****

Dla kogo jest ta historia?

    Soraya Lane stworzyła historię, która kojarzy się z tak bardzo popularną serią „Siedem sióstr” Lucindy Riley. W „Córce z Włoch” podobnie jak we wspomnianych wyżej powieściach, akcja rozgrywa się w dwóch przestrzeniach czasowych: latach 30-40 tych i współcześnie. „Córka z Włoch” to pierwszy tom z serii „Utracone Córki”. Całość została zaplanowana na osiem części. Kolejnym podobieństwem do prozy Lucindy jest odnajdywanie swoich korzeni. Tak czy inaczej bardzo zachęcam do poznania „Córki z Włoch”, bo pomimo podobieństw do „Siedmiu sióstr”, historia ta porywa. Czuć charakterystyczny klimat Włoch, który osobiście uwielbiam. Historia przyciąga przepiękną okładką. Wydawnictwo Albatros po raz kolejny nie zawiodło i sprawiło, że powieść już „je” się oczami!

    „Córka z Włoch” to powieść obyczajowa. Dobra powieść obyczajowa, która przepełniona emocjami niejednokrotnie Was zaskoczy. Ta powieść pachnie wykwintnym winem, ale nie powinno to dziwić, w końcu autorka przenosi nas do Włoch. Miejsca, w którym wino pije się niczym wodę w Polsce ;)

    W sierpniu pojawi się druga część „Córka z Kuby” i ja już zacieram rączki i przebieram z niecierpliwością nóżkami. Ach, szykuje się prawdziwa uczta! Bon Appetit! ;)

Wasza Aleksandra

"W otchłani" Katarzyna Wolwowicz

 

     Nareszcie czuć powiew wiosny. Jeszcze delikatny i subtelny, ale już dni są coraz dłuższe i słońce pojawia się coraz częściej więc jest na co czekać, bo każdy dzień przybliża nas do prawdziwej wiosny, a później lata! Tymczasem ja mam dzisiaj dla Was propozycję dość mroczną, ale genialną w swojej fabule! „W otchłani” to powieść Katarzyny Wolwowicz. To moje pierwsze spotkanie z powieścią tej autorki. Jak dobrze, że na nią trafiłam! Ta historia to thriller dla ludzi o mocnych nerwach!

*****

Od wydawcy

    Weronika zakochuje się bez pamięci w starszym od siebie onkologu dziecięcym Dawidzie. Para błyskawicznie decyduje się na ślub. Dziewczyna jest przeszczęśliwa, przyjaciółki przerażone, bo o mężczyźnie niewiele wiadomo, rodzice cieszą się, gdyż przyszły zięć jest bogaty, wykształcony i kulturalny – po prostu ideał.

    Weronika dla Dawida rezygnuje z pracy i życia towarzyskiego. Mężczyzna zdaje się być tajemniczy, nie lubi opowiadać o swojej przeszłości. Wokół pary mnożą się niepokojące sytuacje, które kobiecie każą się zastanowić, czy jej narzeczony naprawdę jest tym, za kogo się podaje. Na domiar złego ktoś wysyła Weronice list, w którym oskarża Dawida o najcięższą zbrodnię.

    Filip przeżywa żałobę po śmierci ukochanej żony. Nie mogąc poradzić sobie ze stratą, przenosi się w odludne tereny Bieszczad, by nie musieć przebywać wśród ludzi. Jednak jego samotność zakłóca niespodziewane znalezisko…

    Jak łączą się te historie? Jaką tajemnicę skrywa Dawid? Czy naprawdę jest księciem z bajki, za którego uważa go Wera? Czy może despotycznym, nieznoszącym sprzeciwu człowiekiem, przy którym nie powinna czuć się bezpiecznie? Co na ten temat ma do powiedzenia komisarz Kowalski?

Jedno jest pewne – rozwiązanie tej historii zszokuje niejednego czytelnika!

*****

Dla kogo jest ta historia?

    „W otchłani” to bardzo wciągająca historia, która trzyma w napięciu od początku do samego końca. Czyta się ją bardzo przyjemnie i szybko, a następujące po sobie wydarzenia zaskakują. Jednak to co najbardziej mnie zdziwiło to zakończenie, którego w najlepszych przypuszczeniach bym nie przewidziała! Wielki ukłon dla autorki za takie poprowadzenie fabuły, że nie idzie się domyślić dalszego ciągu! Tym sposobem Katarzyna Wolwowicz trafia do grupy moich ulubionych pisarek!

    Do tego znowu okładka, która mnie urzekła. Tak, jestem okładkową sroką i dobrze mi z tym ! I przyznaję się, że czasami kupuję książkę, bo okładka, a nie tylko opis, przyciągnęła mój wzrok! :)

„Miłość to nie wyjazdy na weekendy i prezenty. Prawdziwe uczucie to towarzyszenie sobie również w złych chwilach i wspieranie się nawzajem.”

    Wierzycie w miłość od pierwszego wejrzenia? Ja niekoniecznie, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że na pewno właśnie takie sytuacje spotykają niektórych ludzi. Ja nigdy nie przeżyłam miłości od pierwszego wejrzenia, ale pomimo tego z przyjemnością przeczytałam powieść, która traktuje o takim właśnie uczuciu. Szalonym, szybkim, bez kompromisowym i nieprzemyślanym. Bardzo Wam polecam powieść Katarzyny Wolwowicz „W otchłani”. Jestem pewna, że czas spędzony nad historią upłynie Wam błyskawicznie. Pięknego zaczytanego wieczoru! :)

Wasza Aleksandra 

"The American Roommate Experiment" Elena Armas

 

    „The American Roommate Experiment” to kolejna druga już powieść Eleny Armas. I o ile jej pierwsza powieść, „The Spanish Love Deception”, była bardzo dobra, tak ta pozycja jest moim skromnym zdaniem jeszcze lepsza. Autorka skupia się na powieściach romantycznych i wychodzi jej to bardzo dobrze. Ostatnio miałam ochotę sięgnąć po coś lekkiego i „The American Roommate Experiment” spełnił moje oczekiwania w 100%.

*****

Od wydawcy

    Autorka bestsellerowego „The Spanish Love Deception” powraca z historią, która sprawi, że twoje serce zabije szybciej!

Czasem miłość potrzebuje jedynie odrobiny inspiracji!

    Rosie Graham ma problem. A właściwie kilka. Rzuciła dobrze płatną pracę dla kariery pisarskiej. Tyle że właściwie nie pisze, a deadline oddania wydawcy tekstu zbliża się nieubłaganie. Na domiar złego sufit jej nowojorskiego mieszkania dosłownie wali jej się na głowę.

    Zdesperowana szuka tymczasowego schronienia u swojej przyjaciółki. Jak się okazuje, nie ona jedna. Na miejscu zastaje kuzyna Cataliny – Lucasa Martína, którego od miesięcy „stalkuje” na Instagramie. Rosie zgadza się dzielić mieszkanie z Lucasem. Szybko odkrywa, że nie tylko paraduje on po domu w samym ręczniku – ma także zniewalający uśmiech, niesamowicie pociągający akcent i świetnie gotuje.

    Kiedy Lucas dowiaduje się o zastoju pisarskim Rosie, proponuje jej eksperyment: zabierze ją na kilka randek, by odnalazła inspirację. Rosie uznaje, że nie ma nic do stracenia, i zaczyna spotykać się z Lucasem. Wszystko okazuje się jednak dużo bardziej skomplikowane, gdy randki stają się o wiele lepszą zabawą, niż Rosie przypuszczała…

*****

    Elena Armas stworzyła uroczą powieść romantyczną. Jej książka wzrusza, bawi i wywołuje wszelkie pozytywne emocje. To historia, którą czyta się błyskawicznie, napisana prostym językiem. Romantyczna do bólu, słodka, być może momentami przesłodzona, ale takie już bywają tego typu historie. Mi jednak w tej powieści nic nie przeszkadzało i choć mam już swoje lata, świetnie się bawiłam i pokochałam głównych bohaterów. Lucas to mężczyzna, którego obecnie można ze świecą szukać. Jego romantyczną duszę widać w wielu jego zachowaniach i gestach. I chociaż nie mogę zaliczyć się do romantyków ( oj z pewnością nie!) to powieść trafiła do mego serca i duszy :)

    Lubię czasami przeczytać coś lżejszego, a „The American Roommate Experiment” do takich powieści można bezsprzecznie zaliczyć. Dlatego jeśli szukacie przyjemnej, łatwej, sympatycznej i przede wszystkim bardzo romantycznej powieści to już znaleźliście! ;) Lucas i Rosie zabiorą Was do świata z którego ciężko będzie Wam wrócić ;)

Wasza Aleksandra

"Mezalians" Elżbieta Pytlarz

 

    „Mezalians” to pierwszy tom sagi z cyklu intrygi i namiętności napisanej przez Elżbietę Pytlarz. Książkę otrzymałam dzięki wydawnictwu Prószyński i S-ka i muszę się przyznać, że sama bym po nią nie sięgnęła. Dobrze się stało, że wydawnictwo mi ją przysłało, bo to świetna powieść. „Mezalians” to burzliwa rodzinna historia, która pokazuje, że pochodzenie i majątek mają ogromne znaczenie w ówczesnym XIX wiecznym świecie. Mezalians to jak wiemy, małżeństwo z osobą nieodpowiednią ze względu na swój status społeczny, pochodzenie czy majątek. Nie dziwi więc fakt, że właśnie o takiej relacji jest tutaj mowa. Jest to relacja wymuszona ze względu na okoliczności.

*****

Od wydawcy

    Warszawa końca XIX wieku. Miesza się ze sobą dawne ziemiaństwo, inteligencja, damy półświatka, Rosjanie i żydowska finansjera. Jedni tracą majątki i rozpamiętują nieudane powstanie styczniowe, inni się dorabiają. Jedni mozolnie wspinają się po drabinie społecznej, inni z niej spadają.

    Na tym tle rozgrywa się historia wymuszonego związku pomiędzy młodym przystojnym arystokratą Henrykiem Długopolskim, a uchodzącą za brzydką, ale bogatą córką bankiera żydowskiego pochodzenia - Emilią Złotkiewiczówną.

    W świecie, gdzie o karierze człowieka bez majątku decyduje prawidłowy akcent rosyjski, wielu potomków znanych szlacheckich rodów trwoni ostatnie pieniądze na hazard i rozpustę. W świecie, gdzie młoda panna z dobrego domu nie ma praktycznie żadnych praw ani radości z życia - jedynym wyjściem dla niej jest zamążpójście.

    W takim właśnie świecie bankier Leon Złotkiewicz postanawia wyszukać sobie i wychować następcę, który wraz z ręką jedynaczki Emilii przejmie kiedyś po nim bank.
Czy to mu się uda?

    "Mezalians" jest pierwszą częścią sagi, która przedstawia sto lat barwnego życia rodziny Długopolskich.

*****

Dla kogo jest ta historia?

    „Mezalians” to powieść dla wszystkich, którzy lubią niedopowiedzenia, intrygi, namiętności, a to wszystko na tle charakterystycznych czasów. Myślę, że ta historia, głównie zainteresuje kobiety. Książkę czyta się szybko i przyjemnie. Podczas lektury zastanawiałam się, czy dałabym radę żyć w takich czasach i nie zwariować! I ponownie mogę z całą stanowczością stwierdzić, że żyć to bym żyła, ale zapewne nie wiedziałabym czym jest szczęście...Tworzenie związków opartych na pochodzeniu i majątku, a nie na prawdziwej miłości nie jest dla mnie. Natomiast czytać o takich czasach uwielbiam! :)

    Pióro Elżbiety Pytlarz jest lekkie dzięki czemu powieść czyta się bardzo przyjemnie. Autorka jest zafascynowana historią stąd zapewne tematyka, której się podjęła i zrobiła to bardzo solidnie i co najważniejsze, ciekawie! Dla wszystkich spragnionych powieści obyczajowych z wątkiem romantycznym i osadzonych w ciekawych historycznie czasach, „Mezalians” będzie idealny! Niech Wam się pięknie czyta! :)

Wasza Aleksandra

    PS. Już czekam na drugi tom. Oby powstał jak najszybciej!